Konstrukcji zrębowej przypominająca kościółek w typie archaicznym. Podwyższona poprzez usadowienie w 1930 r. na betonowym cokole imitującym podmurówkę kamienną (zabieg ten wykonano w celu zabezpieczenia jej przed podtopieniami). Prostokątna, jednoprzestrzenna z trójbocznym zamknięciem po wschodniej stronie. Wieżyczka sześcioboczna, z latarnią i gontowym hełmem. Dach dwuspadowy, gontowy, wejście z dwuczłonowymi drzwiami z okuciami kowalskimi i dwułucznym nadprożem z datą budowy kaplicy. Przed wejściem schody. Strop płaski. We wnętrzu m.in. nowy skrzyniowy ołtarz, nowe ławki, figura św. Izydora i obraz Matki Boskiej Różańcowej.

Wielokrotnie podtapiana, mocno uszkodzona w 1997 r. w trakcie tzw. powodzi stulecia, gdy pod wodą znalazła się większa jej część. Po tym zdarzeniu wyremontowana, ale jeszcze przez kilka lat dostrzec można było różnicę w kolorystyce pomiędzy częściami, które znalazły się nad i pod wodą. Remontowana była także w l. 30. i 60. XX wieku.

Nabożeństwa odbywają się raz w tygodniu - w maju i w październiku.

Tekst pochodzi ze strony http://www.drewnianyslask.za.pl/bukow.html

Fot. Zdzisław Rakszawski.